۰۱
باشهر چیست
رسانه‌ها در ایران، خبر را به دو شکل رسانده‌اند: یا بازنشر رسمی، یا غوغای تلگرامی. اولی «چرا» ندارد، دومی «آیا درست است» ندارد. باشهر فاصلهٔ بین این دو را با یک چیز پر می‌کند: روش.
باشهر یک سایت خبری نیست. یک تابلوی زندهٔ مسئله‌هاست. هر شهر، فهرستی از مسئله‌هایی دارد که نام برده شده‌اند، هر کدام با یک پرسش باز، یک مسئول پاسخ، یک مهلت، و یک وضعیت. مخاطب از روز اول می‌داند باشهر در شهر او چه چیزی را پیگیری می‌کند و هر مسئله کجای کار است.
این یعنی باشهر به مخاطب نمی‌گوید «امروز چه خبر است». می‌گوید «این مسئله کجای کار است».
۰۲
سه ویژگی
۱
مسئله، نه رویداد
باشهر از «چه شد» شروع نمی‌کند، از «برای که مهم است» شروع می‌کند. هر مطلب، یک مسئلهٔ مشخص را روشن می‌کند، نه یک اتفاق را.
۲
پیگیری، نه انتشار
هر مطلب با یک پرسش مشخص به پایان می‌رسد، نه با نتیجه‌گیری. آن پرسش در فهرست پیگیری ثبت می‌شود و تا پاسخ نگیرد رها نمی‌شود.
۳
استقلال، نه وابستگی
باشهر نه پول نهادهای قدرت را می‌گیرد، نه تحریریه‌اش به آن‌ها وابسته است. حامی مالی حق دیدن مطلب قبل از انتشار را ندارد.
۰۳
شبکهٔ نمایندگان
باشهر در هر شهر یک نمایندهٔ آموزش‌دیده دارد — کسی که آن شهر را می‌شناسد، در آن زندگی می‌کند، و مسئله‌هایش را از نزدیک می‌بیند.
این یعنی باشهر، از تهران به شهرها نگاه نمی‌کند. از خود شهرها به شهرها نگاه می‌کند.
باشهر یک شبکهٔ مویرگی از مسئولیت است، نه از قدرت. هر نماینده، یک مسئولیت دارد — نه یک مقام.
پرداختن از شهر به شهر، نه از پایتخت یا مرکز به شهر — یک رویکرد اصیل ایرانی است.
این سبک را با افتخار تقدیم می‌کنیم — نه به‌عنوان یک ادعا، بلکه به‌عنوان یک روش که هر روز اجرا می‌شود و هر ماه سنجیده می‌شود.
۰۴
شفافیت محض
باشهر معتقد است که شفافیت محض است که جلو سوءاستفاده‌ها را می‌گیرد. نه شعار، نه وعده — ساختار. هر ادعا یک جای ثبت دارد، هر پاسخ یک جای بایگانی، هر مسئله یک صفحهٔ دائمی. وقتی جای رسمی برای گفتن و شنیدن هست، سوءاستفاده جایی برای رشد ندارد.
و یک چیز دیگر: به جای حرف باید کار کرد. باشهر با شعار ساخته نشد. با یک روش ساخته شد — روشی که هر روز اجرا می‌شود و هر ماه سنجیده می‌شود.
۰۵
دعوت به همکاری
باشهر از علاقمندان برای همکاری دعوت می‌کند — خصوصاً خبرنگاران جوان و فعال که با بی‌امکاناتی، سال‌هاست کار می‌کنند. اگر شما یکی از آن‌هایید، اینجا جای شماست.
باشهر به پنج شهر پایلوت محدود نمی‌شود. اگر در شهری زندگی می‌کنید که مسئله‌ای دارید و کسی آن را پیگیری نمی‌کند، می‌توانید نمایندهٔ باشهر در آن شهر باشید. اگر خبرنگارید و می‌خواهید در حوزه‌ای بنویسید، می‌توانید خبرنگار افتخاری باشید. اگر متخصصید، می‌توانید کارشناس افتخاری باشید.
فرم‌های همکاری در سند هشتم آمده است. هر کدام یک نقش دارد، نه بیشتر. و هر نقش، یک مسئولیت — نه یک مقام.
باشهر، جای کسانی است که به جای حرف، کار می‌کنند.
طرح و مجری: لمفا · مجتبی کیان‌پور
۰۱
چرا باشهر
باشهر یک رسانهٔ محلی است که کار مشخصی انجام می‌دهد: پیگیری مسائل توسعه در شهرهای ایران با روشی که به پاسخ برسد.
خبر محلی در ایران به دو شکل مرده است. یک شکل، بازنشر رسمی است — همان چیزی که در روابط عمومی نوشته می‌شود. مسئله‌اش این است که «چرا» و «برای که» در آن نیست. شکل دیگر، غوغای تلگرامی است — همان چیزی که تأییدش با یک پیام دیگر شاید ممکن، شاید نه. مسئله‌اش این است که «آیا درست است» در آن معلوم نیست.
باشهر فاصلهٔ بین این دو را با سه چیز پر می‌کند: روش مشخص، سؤال باز، پیگیری.
اگر مطلبی یکی از این سه را نداشته باشد — روش، سؤال باز، پیگیری — مطلب باشهر نیست، حتی اگر در سایت ما منتشر شده باشد.
۰۲
می‌کنیم
هشت قاعده. هر بند با یک مثال عینی.
۱
هر ادعا را با دو منبع مستقل تأیید می‌کنیم.
مثال: گروه تلگرامی نوشت «آب محلهٔ X قطع شده». قبل از انتشار با شرکت آب و یک ساکن تماس می‌گیریم.
۲
هر مطلب یک سؤال باز دارد که در فهرست پیگیری ثبت می‌شود.
مثال: «شهرداری گفته مطالعه در دست انجام است. چه زمانی منتشر می‌شود؟»
۳
اصل مطلب روی سایت می‌ماند؛ سوشال فقط قلاب است.
مثال: در تلگرام سه خط می‌نویسیم و به سایت لینک می‌دهیم.
۴
منبع، تاریخ و روش راستی‌آزمایی را در پایان مطلب ذکر می‌کنیم.
مثال: «تأییدشده با: تماس با دو ساکن + سند شورای شهر، ۱۴۰۳/۰۸/۱۲».
۵
خطا را تصحیح می‌کنیم، پاک نمی‌کنیم.
مثال: اگر عددی را اشتباه نوشتیم، در همان مطلب با تاریخ تصحیح می‌نویسیم.
۶
رپورتاژ و محتوای حامی‌شده را با برچسب منتشر می‌کنیم.
مثال: بالای مطلب یک نوار: «محتوای حامی‌شده — خارج از تحریریه».
۷
به پاسخ مخاطب، ظرف ۴۸ ساعت، پاسخ می‌دهیم.
مثال: اگر کسی نوشت «این آمار غلط است»، در فهرست بررسی ثبت می‌شود.
۸
تحلیل را از خبر جدا نگه می‌داریم.
مثال: در مطلب خبری، بخش «تحلیل» با تیتر مشخص جدا می‌شود.
هشت قاعده، در هر مطلب، در هر شهر، هر روز. اگر یکی اجرا نشد، مطلب منتشر نمی‌شود.
۰۳
نمی‌کنیم
هشت خط قرمز. خط قرمز یعنی حتی اگر همه بگویند «این بار استثناست»، استثنا نمی‌پذیریم.
✕
نقل‌قول نمی‌سازیم، حتی با هوش مصنوعی.
مثال: اگر یادداشت خام نماینده فقط «ساکن گفت ترک‌ها بیشتر شده» بود، هوش مصنوعی نمی‌تواند جمله‌ای در گیومه به او نسبت دهد.
✕
آمار بدون سند منتشر نمی‌کنیم.
مثال: «۷۰٪ خانه‌ها ترک دارد» بدون گزارش رسمی یا مطالعه، ممنوع است.
✕
محتوا را با هوش مصنوعی بدون ویرایش انسانی منتشر نمی‌کنیم.
مثال: پیش‌نویس هوش مصنوعی همیشه از فیلتر ویراستار می‌گذرد.
✕
عکس را بدون منبع بازنشر نمی‌کنیم.
مثال: عکس تلگرامی بدون اجازهٔ عکاس یا ذکر منبع، منتشر نمی‌شود.
✕
چهرهٔ افراد عادی را بدون رضایت منتشر نمی‌کنیم.
مثال: عکس یک ساکن معترض، بدون اجازهٔ کتبی یا شفاهی ثبت‌شده، ممنوع است.
✕
خبر را به نفع سفارش‌دهنده تغییر نمی‌دهیم.
مثال: اگر شهرداری برای پوشش یک پروژه پول داد، آن پوشش با برچسب «حامی‌شده» می‌رود.
✕
سیگنال معلق را منتشر نمی‌کنیم.
مثال: اگر ظرف ۲۴ ساعت به تأیید مستقل نرسیم، سیگنال بایگانی می‌شود.
✕
تحلیل را با شعار جایگزین نمی‌کنیم.
مثال: «باید مسئولان پاسخگو باشند» بدون پرسش مشخص و نام مسئول، تحلیل نیست.
این هشت خط قرمز است. اگر یکی در مطلبی رعایت نشد، آن مطلب مال باشهر نیست.
۰۴
استقلال تحریریه
استقلال تحریریه یعنی چه کسی حق چه کاری را دارد. چهار قاعدهٔ ساختاری.
۱
بنیان‌گذار حق حذف مطلب بعد از انتشار را ندارد.
مثال: اگر بنیان‌گذار با مطلبی موافق نیست، می‌تواند یادداشت پاسخ بنویسد.
۲
حامی مالی حق دیدن مطلب قبل از انتشار را ندارد.
مثال: حامی مالی فقط بعد از انتشار مطلع می‌شود.
۳
هیچ نهادی حق انتخاب موضوع را ندارد.
مثال: موضوع‌ها از فهرست سیگنال‌ها و فهرست پیگیری می‌آید.
۴
درآمد فقط از سه مسیر: آگهی، محتوای حامی‌شده برچسب‌دار، و اشتراک.
مثال: اگر پیشنهاد مالی از مسیر چهارم آمد، رد می‌شود.
این چهار قاعده از جنس ساختارند، نه از جنس شعار.
۰۵
تعهد به مخاطب
مخاطب باشهر حق دارد این چهار چیز را در هر مطلب ببیند.
۱
خبر تحلیلی ۴۰۰ تا ۷۰۰ کلمه؛ یادداشت تحلیلی تا ۹۰۰ کلمه.
مثال: اگر موضوع نیاز به بیشتر دارد، به دو مطلب تقسیم می‌شود.
۲
هر مطلب یک تصویر اصلی دارد.
مثال: بدون عکس، منتشر نمی‌شود.
۳
هر مطلب ساختار ثابت دارد: لید، زمینه، دو صدا، تحلیل، سؤال باز.
مثال: هر بخش با تیتر کوچک جدا می‌شود. هیچ پاراگرافی بیشتر از ۴ خط نیست.
۴
هر مطلب قابل بازنشر است — کارت ۱۰۸۰×۱۳۵۰ برای همهٔ مطالب.
مثال: کپشن استاندارد سه خط: تیتر، یک جملهٔ «چرا مهم است»، لینک.
اگر مطلبی این چهار شرط را ندارد، آمادهٔ انتشار نیست — حتی اگر فوری باشد.
۰۶
تعهد به نماینده
نمایندهٔ باشهر تنها نیست. این چهار مورد در قرارداد نوشته می‌شود، نه در وعده.
۱
آموزش رایگان، دورهٔ آغازین، و بازخورد کتبی هر مطلب.
مثال: هر نمایندهٔ جدید یک دورهٔ دوهفته‌ای می‌گذراند.
۲
دستمزد شفاف به‌ازای هر مطلب منتشرشده.
مثال: مبلغ مشخص در قرارداد. پرداخت در پایان ماه.
۳
مالکیت مشترک محتوا.
مثال: نماینده حق استفادهٔ شخصی از مطلبش را دارد.
۴
پشتیبانی حقوقی در صورت شکایت.
مثال: اگر به‌خاطر مطلبی شکایت شد، باشهر مسئولیت حقوقی را برمی‌دارد.
اگر یکی از این چهار مورد اجرا نشد، نماینده حق دارد قرارداد را یک‌طرفه لغو کند.
۰۱
فرم محتوایی چیست
فرم، انواع و اشکال مختلف دارد. یک فرم رسانه‌ای یعنی محتوا در چه قالب رسانه‌ای منتشر می‌شود: عکس، فیلم، صدا، یا متن.
اما یک فرم محتوایی چیز دیگری است: نحوهٔ چیدن کلمات و نظامی که آن‌ها می‌گیرند. دو مطلب می‌توانند هر دو در قالب یک عکس منتشر شوند — اما فرم محتوایی‌شان یکی نیست. یکی پرسش و پاسخ است، یکی روایت خطی، یکی تحلیل ساختاری.
شاید همه در فرم گرافیکی منتشر شوند — اما فرم‌شان قطعاً یکی نیست.
اینجا با پدیده‌ای به نام فرم محتوایی آشنا می‌شویم. ساده‌ترین مثال، روش پرسش و پاسخ است. این روش، محدودیت‌هایی در تولید و انتشار محتوا می‌آورد — اما مزایایی دارد که کار را از زمین می‌کند و جمع می‌کند: مخاطب می‌داند چه انتظاری داشته باشد، نویسنده می‌داند چه بنویسد، و ویراستار می‌داند چه را رد کند.
باشهر، فرم محتوایی خودش را دارد: پنج بلوک. این پنج بلوک، یک نظام است — نه یک پیشنهاد. هر مطلب، بدون استثنا، از این پنج بلوک عبور می‌کند.
فرم رسانه‌ای، ظرف است. فرم محتوایی، نظام. اگر نظام نباشد، ظرف هر چیزی را در خود می‌پذیرد — و آن چیز، باشهر نیست.
۰۲
چرا فرم
فرم، آن چیزی نیست که منتشر می‌کنیم. فرم، آن چیزی است که در مخاطب اتفاق می‌افتد وقتی منتشر می‌کنیم.
یک مقاله، محصول نیست. یک مطلب منتشرشده، محصول نیست. محصول، تجربه‌ای است که مخاطب از سر می‌گذراند — از لحظه‌ای که کارت را در فید می‌بیند، تا دو هفته بعد که برمی‌گردد و جواب سؤالش را می‌گیرد.
اگر این تجربه را بشناسیم — نه حدس بزنیم، بشناسیم — می‌توانیم پیش‌بینی کنیم. نه با امید، با داده.
پس انرژی ما روی یک چیز متمرکز می‌شود: فرم. بقیه — رنگ، دامنه، تعداد شهرها، ساختار حقوقی — بعد از فرم می‌آید.
فرم، تنها چیزی است که مقیاس‌پذیر است. اگر فرم کار کند، بقیهٔ چیزها خودشان می‌آیند.
۰۳
سه لایه
فرم یک چیز نیست، سه چیز است که روی هم می‌نشینند.
لایهٔ یکم — فرم محتوا
ساختار پنج‌بلوکی هر مطلب: لید، زمینه، دو صدا، تحلیل، سؤال باز.
لایهٔ دوم — فرم تجربه
سفر مخاطب از لحظهٔ دیدن کارت تا لحظهٔ بستن مطلب. شش گام، با زمان‌بندی مشخص.
لایهٔ سوم — فرم بازگشت
حلقه‌ای که مخاطب را برمی‌گرداند. سؤال باز، پیگیری، و جوابی که دو هفته بعد منتشر می‌شود.
سه لایه، یک تجربه. اگر یکی بشکند، دو تای دیگر هم می‌شکنند.
۰۴
لایهٔ یکم — فرم محتوا
پنج بلوک. هر بلوک یک کار دارد و یک تصمیم از مخاطب می‌گیرد.
۱
لید — دو جمله
جملهٔ اول: چه شد. جملهٔ دوم: چرا مهم است.
تصمیم مخاطب: بمانم یا بروم؟
۲
زمینه — دو تا سه خط
این مسئله از کجا آمده.
تصمیم مخاطب: برایم مهم است یا نه؟
۳
دو صدا — با نام و سمت
حداقل دو نفر: یکی شهروند، یکی مسئول یا کارشناس.
تصمیم مخاطب: این را باور کنم یا نه؟
۴
تحلیل — سه تا پنج خط
چرا این اتفاق افتاد، برای زندگی مردم چه معنایی دارد.
تصمیم مخاطب: ارزش بازنشر دارد یا نه؟
۵
سؤال باز — یک خط
پرسشی مشخص، خطاب به یک نهاد، با زمان.
تصمیم مخاطب: برای دیدن جواب برگردم یا نه؟
سه قاعدهٔ سخت
پاراگراف بیش از چهار خط نیست. موبایل، دست، سه دقیقه — اگر بیشتر شد، مخاطب رد می‌شود.
هر بلوک تیتر کوچک دارد. مخاطب اسکن می‌کند، نه می‌خواند.
جملهٔ اول هر بلوک، پیام اصلی است. کسی که فقط جمله‌های اول را بخواند، باید کل مطلب را فهمیده باشد.
اگر یکی از این پنج بلوک، کار خودش را نکرد، کل مطلب شکسته است.
۰۵
لایهٔ دوم — فرم تجربه
سفر مخاطب، شش گام. هر گام یک زمان دارد، یک اتفاق، و یک چیز که می‌توان اندازه گرفت.
۰ ثانیه
کارت در فید
مخاطب کارت را می‌بیند. معیار: نرخ کلیک روی کارت (چند درصد از بینندگان کارت، روی آن کلیک کردند).
۳ ثانیه
ورود به مطلب
مخاطب لید را می‌بیند. معیار: نرخ پرش (چند درصد قبل از خواندن بلوک دوم، صفحه را ترک کردند).
۱۳ ثانیه
اسکن بدنه
مخاطب بلوک‌ها را اسکن می‌کند. معیار: عمق اسکرول (تا چه بخشی از صفحه پایین آمدند).
۲ دقیقه
سؤال باز
مخاطب به سؤال باز می‌رسد. معیار: نرخ رسیدن به سؤال باز (چند درصد تا انتهای مطلب خواندند).
۳ دقیقه
بستن مطلب
مخاطب مطلب را می‌بندد. معیار: نرخ بازنشر (چند نفر کارت را در شبکهٔ خود بازنشر کردند).
۲ هفته
بازگشت
مخاطب برمی‌گردد. معیار: نرخ بازگشت (چند درصد دو هفته بعد به همان مسئله برگشتند).
اگر گام ششم کار نکند، پنج گام قبل از بین می‌رود.
۰۶
لایهٔ سوم — فرم بازگشت
بدون بازگشت، فرم یک‌بارمصرف است. با بازگشت، فرم یک حلقه می‌شود.
سؤال باز — خوب و بد
سؤال باز خوب
مشخص است
پاسخ‌دادنی است
زمان‌دار است
قابل مشاهده است
سؤال باز بد
«باید دید چه می‌شود»
«مسئولان باید پاسخگو باشند»
«آیا این پروژه به نتیجه می‌رسد؟»
«نظر شما چیست؟»
مکانیزم بازگشت
هفتهٔ دوم: مطلب پیگیری با تیتر مشخص: «پاسخ آمد — سؤال شما».
هفتهٔ دوم: اطلاع به مخاطبانی که مطلب اول را خوانده‌اند.
پایان ماه: فهرست سؤالات باز منتشر می‌شود.
حلقه فقط با پاسخ بسته نمی‌شود. با دیده‌شدن پاسخ بسته می‌شود.
۰۷
اندازه‌گیری
فرم بدون اندازه‌گیری، حدس است. شش معیار در هر مطلب.
نرخ رسیدن به سؤال باز
≥ ۵۰٪
کامنت با اطلاعات جدید
≥ ۱ عدد
آنچه اندازه نمی‌گیریم: بازدید خالی، لایک، فالوور. این‌ها معیار نیستند، نویزند.
۰۸
کجا انرژی می‌گذاریم
اگر همه‌چیز مهم باشد، هیچ‌چیز مهم نیست.
۶۰٪
فرم — محتوا و تجربه
تنها چیزی که مقیاس‌پذیر است.
۲۰٪
حلقهٔ بازگشت
تنها چیزی که انباشت می‌شود.
۱۵٪
آموزش نمایندگان
فرم فقط به‌اندازهٔ کسی که آن را اجرا می‌کند خوب است.
۵٪
همه‌چیز دیگر
لازم است، اما حرکت‌دهنده نیست.
هر تصمیمی که می‌گیریم، اول می‌پرسیم: این روی فرم اثر دارد؟
۰۱
فهرست شهر — مسئله، ظرفیت، مهم
هر شهر یک فهرست دارد. فهرست از دو نوع مدخل ساخته می‌شود:
مسئله
وضعیتی که حل نشده و مسئول دارد
سؤال باز خطاب به نهاد: «چرا این‌طور است؟»
مخاطب را به پیگیری وامی‌دارد
ظرفیت
دارایی‌ای که هست و دیده نمی‌شود
سؤال باز: «چرا دیده نمی‌شود؟»
مخاطب را به مشارکت وامی‌دارد
چهار اصل انتخاب
۱
خاص، نه عام
اگر می‌شود همان مسئله را دربارهٔ هر شهر دیگری نوشت، مسئلهٔ باشهر نیست.
۲
روزمره، نه انتزاعی
اگر مخاطب باید «تصور» کند، مهم نیست.
۳
قابل ردیابی، نه کلی
اگر مسئول پاسخ معلوم نیست، پیگیری هم ممکن نیست.
۴
نه چیزهایی که همه می‌گویند
موضوعات عام، پوشش خبری دارند — نه تحلیل.
اگر مسئله را نمی‌شود در یک جمله به یک نفر در یک محله گفت جوری که بلافاصله بفهمد، مسئله آماده نیست.
۰۲
تابلوی شهر — سایت زنده
سایت‌های شهر باشهر از روز اول خالی نیستند. هر سایت یک تابلوی زنده است — پر از مسئله‌هایی که نام برده شده‌اند، هر کدام با پرسش باز، مسئول پاسخ، مهلت، وضعیت.
پنج بخش تابلو
۱
پیگیری — مسئله‌های باز
فهرست مسئله‌هایی که سؤال باز دارند و منتظر پاسخ‌اند.
۲
پاسخ — جوابیه‌ها
هر پاسخی که می‌رسد، در همین بخش ثبت و بایگانی می‌شود.
۳
مشارکت — شهروندان
شهروند مسئله پیشنهاد می‌دهد، سند اضافه می‌کند، شاهد عینی می‌شود.
۴
حضور — میدانی
هر ماه یک حضور میدانی در محله‌ای مشخص.
۵
فهم — آموزش و شفافیت
هر مسئله یک صفحهٔ «چطور بخوانیم» دارد.
نمونه — تابلوی اصفهان
مسئله
وضعیت
آخرین به‌روزرسانی
فرونشست کوی امام
مسئول: شهرداری اصفهان
در انتظار
۲ هفته
حقابهٔ زاینده‌رود
مسئول: وزارت نیرو + استانداری
باز
امروز
دسترسی دختران به ورزشگاه
مسئول: شهرداری + ادارهٔ ورزش
در انتظار
۱ هفته
قلم‌زنی محلهٔ X — ظرفیت ثبت‌نشده
مسئول: میراث فرهنگی + شهرداری
باز
۲ هفته
۰۳
نمونهٔ عینی — اصفهان در عمل
گام ۰ — سیگنال اولیه
شنبه صبح — گروه تلگرامی محلی اصفهان: عکسی از ترک‌های عمیق در دیوار یک خانه منتشر شده. ساکنان می‌گویند این ترک‌ها در دو سال اخیر عمیق‌تر شده‌اند و به فرونشست نسبت می‌دهند. هیچ منبع رسمی این ادعا را تأیید یا رد نکرده.
خط سیر — هفت گام
گام ۱
شناسایی — شنبه صبح
نماینده پیام را می‌بیند و یک ساکن محله را با نام و شماره تماس شناسایی می‌کند.
گام ۲
راستی‌آزمایی — شنبه عصر
تماس با ساکن، گرفتن عکس‌های بیشتر، تماس با یک کارشناس زمین‌شناسی. فیلتر اجباری.
گام ۳
یادداشت خام — یکشنبه
۱۰ خط: چه شد، که چه گفت، چه پرسشی بی‌پاسخ ماند.
گام ۴
پیش‌نویس هوش مصنوعی — دوشنبه صبح
با پرامپت استاندارد باشهر، پیش‌نویس ۵۰۰ کلمه در قالب پنج‌بلوکی.
گام ۵
ویرایش — دوشنبه عصر
حذف آمار بی‌منبع، افزودن نام کارشناس، تنظیم تیتر. فیلتر اجباری.
گام ۶
بصری — سه‌شنبه
عکس اصلی: ترک دیوار (عکس ساکن، با اجازه). ساخت کارت عمودی.
گام ۷
انتشار + ثبت سؤال باز — سه‌شنبه عصر
سایت → کارت → سوشال. سؤال باز در فهرست پیگیری ثبت می‌شود.
مطلب منتشرشده — آنچه مخاطب اصفهانی می‌بیند
باشهر · اصفهان · خبر تحلیلی
ترک‌های عمیق در خانه‌های جنوب اصفهان؛ ساکنان می‌گویند فرونشست است
ساکنان محلهٔ کوی امام اصفهان می‌گویند ترک‌های دیوار خانه‌هایشان در دو سال اخیر عمیق‌تر شده. یک کارشناس زمین‌شناسی می‌گوید الگوی ترک‌ها با فرونشست سازگار است، اما برای تأیید قطعی به مطالعهٔ میدانی نیاز است.
زمینه
جنوب اصفهان در دههٔ گذشته با افت سطح آب زیرزمینی و فرونشست زمین روبه‌رو بوده. گزارش‌های رسمی این پدیده را تأیید می‌کنند، اما پیوند آن با آسیب به ساختمان‌های مسکونی معمولاً مبهم می‌ماند.
چه کسی چه می‌گوید
رضا محمدی، ساکن ۲۰ سالهٔ محله: «دو سال پیش ترک‌ها یک بند انگشت بود، الان به اندازهٔ یک وجب رسیده.»
دکتر مریم احمدی، زمین‌شناس دانشگاه اصفهان: «الگوی ترک‌های کششی در این منطقه با فرونشست سازگار است، اما برای تأیید قطعی به دادهٔ GPS و مطالعهٔ میدانی نیاز است.»
تحلیل
اگر ترک‌ها به فرونشست مرتبط باشد، سؤال اصلی این است که ارزیابی ایمنی ساختمان‌های مسکونی بر عهدهٔ کدام نهاد است و چرا تاکنون هیچ گزارش عمومی از ایمنی خانه‌های این محله منتشر نشده.
سؤال باز
شهرداری اصفهان می‌گوید مطالعهٔ فرونشست در دست انجام است. این مطالعه چه زمانی منتشر می‌شود و آیا نتایج آن به ساکنان محله‌های آسیب‌دیده اعلام خواهد شد؟
تأییدشده با: تماس با دو ساکن محله + یک کارشناس زمین‌شناسی دانشگاه اصفهان + بیانیهٔ شفاهی شهرداری · ۱۴۰۳/۰۸/۱۲
این یک دور کامل است. بعد از ۱۰ دور، فرم تثبیت می‌شود. بعد از ۱۰۰ دور، می‌شود گفت «باشهر».
۰۱
سئوی باشهر چیست
سئو در باشهر با سئوی معمولی فرق دارد. سئوی معمولی می‌گوید «چه کلمه‌ای را بیشتر جست‌وجو می‌کنند، همان را بنویس». سئوی باشهر می‌گوید «چه مسئله‌ای برای یک شهر مهم است، همان را دائمی کن».
کلمهٔ کلیدی، با گذشت زمان عوض می‌شود. مسئله، با گذشت زمان عمیق‌تر می‌شود. صفحه‌ای که یک مسئله را دنبال می‌کند، هر ماه قوی‌تر می‌شود — چون پاسخ‌ها به آن اضافه می‌شوند.
پس سئوی باشهر، یک سئوی انباشتی است.
سئوی باشهر، مسابقهٔ سرعت نیست. مسابقهٔ دوام است.
۰۲
پنج اصل
۱
هر مسئله، یک صفحهٔ دائمی
هر مسئله یک آدرس ثابت دارد که تا ابد همان است.
۲
عنوان، ثابت می‌ماند
عنوان هر مسئله از روز اول تا آخر ثابت است.
۳
سه فیلد، اجباری
مسئول پاسخ، وضعیت، مهلت. بدون این سه، صفحه منتشر نمی‌شود.
۴
آدرس، شهر را در خود دارد
bashahr.org/shahr/isfahan/faronsht-kooy-emam
۵
هر پاسخ، یک به‌روزرسانی
هر پاسخی که می‌رسد، به همان صفحه اضافه می‌شود — نه به یک صفحهٔ جدید.
این پنج اصل، ستون سئوی باشهرند. اگر یکی بشکند، بقیه هم می‌شکنند.
۰۳
فازبندی
۱
فاز یک — پایه (ماه ۱ تا ۳)
فقط زیرساخت. هیچ قابلیت تعاملی، هیچ مشارکت مخاطب.
۲
فاز دو — غنی‌سازی (ماه ۴ تا ۶)
صفحه‌ها شروع به انباشت می‌کنند. هر پاسخ، به صفحه اضافه می‌شود.
۳
فاز سه — مشارکت (ماه ۷ به بعد)
مشارکت مخاطب، از اینجا شروع می‌شود — نه از روز اول.
مشارکت، جایزهٔ فاز سه است. اگر از فاز یک شروع شود، پایه را رقیق می‌کند.
۰۴
خطوط قرمز سئو
✕
کلمهٔ کلیدی انباری.
هیچ صفحه‌ای برای «بهترین»، «ارزان‌ترین» ساخته نمی‌شود.
✕
عنوان فریبنده.
عنوان صفحه، همان چیزی است که در محتوا هست.
✕
محتوای تکراری.
هر مسئله، یک صفحه.
✕
لینک‌سازی مصنوعی.
هیچ لینکی با پول یا تبادل ساخته نمی‌شود.
✕
صفحهٔ آرشیوی مرده.
هیچ صفحه‌ای بدون تاریخ آخرین به‌روزرسانی نمی‌ماند.
سئو، نتیجهٔ محتوای درست است. نه هدفی که محتوا را به خدمت بگیرد.
۰۱
دستورالعمل عکس
عکس، بخشی از مطلب است، نه تزئین. یک عکس غلط، کل مطلب را بی‌اعتبار می‌کند.
۱
عکس اصلی الزامی است.
بدون عکس، منتشر نمی‌شود. اگر عکس نداریم، مطلب تا فردا صبر می‌کند.
۲
اولویت عکس: خودِ نماینده، بعد با اجازه، بعد رسمی با منبع.
عکس تلگرامی بدون شناسایی منبع: ممنوع.
۳
کپشن اجباری: چه چیزی، کجا، چه زمانی، عکاس یا منبع.
«ترک دیوار خانهٔ مسکونی در کوی امام اصفهان، آذر ۱۴۰۳. عکس: رضا محمدی، با اجازه.»
۴
چهرهٔ افراد عادی: رضایت. کودکان: رضایت ولی.
عکس یک ساکن عادی، بدون رضایت او، ممنوع است.
۵
فرمت: افقی ۱۶:۹ برای سایت، عمودی ۴:۵ برای کارت.
اگر عکس عمودی نداریم، از همان افقی برش می‌خوریم.
۶
بدون فیلتر سنگین، بدون تصویر ساخته‌شده از واقعیت.
فیلتر تیره برای «حس تنهایی» ممنوع. تصویر هوش مصنوعی از یک خانهٔ ترک‌خورده ممنوع.
عکس، سند است. اگر سند نباشد، تزئین است.
۰۲
دستورالعمل شبکه‌های اجتماعی
باشهر در ده پلتفرم حاضر است. اما یک قانون بر همه حاکم است: اصل مطلب روی سایت می‌ماند، در سوشال فقط قلاب است.
تلگرام / ایتا / بله / روبیکا
1080×1350
لینک در پست، سه خط
واتساپ
1080×1350
فقط کانال
اینستاگرام
1080×1350
پست + استوری ۱۰۸۰×۱۹۲۰
پینترست
1000×1500
نسبت ۲:۳
ایکس / لینکدین
1200×675
افقی ۱۶:۹
یوتیوب شورتس
1080×1920
عمودی ۹:۱۶، ویدئو
سوشال، درِ ورودی است. سایت، خانه.
۰۳
دستورالعمل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی، دستیار است، نه نویسنده. دو فیلتر انسانی داریم که هوش مصنوعی هرگز از آن‌ها عبور نمی‌کند: راستی‌آزمایی و ویرایش.
مجاز
تبدیل یادداشت خام به پیش‌نویس
خلاصه‌سازی اسناد طولانی
پیشنهاد ۱۰ تیتر
بازنویسی برای کارت سوشال
ساده‌سازی زبان اداری
ممنوع — خط قرمز
تولید نقل‌قول
تولید آمار بدون سند
تولید تصویر از واقعیت
انتشار بدون ویرایش انسانی
تصمیم دربارهٔ انتشار
پرامپت استاندارد
«تو دستیار تحریریهٔ رسانهٔ تحلیلی توسعهٔ شهری هستی. از یادداشت زیر یک پیش‌نویس با این ساختار بساز: تیتر (حداکثر ۶۵ کاراکتر)، لید دو جمله‌ای، زمینه، دو صدا، تحلیل، سؤال باز. کل ۵۰۰ کلمه. هیچ واقعیت، آمار یا نقل‌قولی که در یادداشت نیست اضافه نکن. جای خالی را با [نیاز به راستی‌آزمایی] علامت بزن.»
هوش مصنوعی، پیش‌نویس می‌سازد. انسان، مسئول است.
۰۴
دستورالعمل خط سیر تولید
هفت گام. دو فیلتر اجباری. هر مطلب، بدون استثنا، از این عبور می‌کند.
منابع سیگنال — تلگرام تنها نیست
تلگرام مهم‌ترین منبع سیگنال است — چون سریع‌ترین و پرحجم‌ترین است. اما تنها منبع نیست. سه منبع دیگر هم داریم:
۱. فرم ارسال سیگنال. هر شهروند می‌تواند از طریق فرم سایت، مسئله یا خبر پیشنهاد بدهد.
۲. تماس مستقیم با نماینده. شمارهٔ تماس نمایندهٔ هر شهر در سایت منتشر می‌شود.
۳. حضور میدانی. هر ماه یک نشست در محله‌ای مشخص.
هفت گام
۱
شناسایی سیگنال
از تلگرام، فرم ارسال سیگنال، تماس مستقیم، یا حضور میدانی.
۲
راستی‌آزمایی
تماس با دو منبع مستقل. هر دو با نام و سمت. فیلتر اجباری.
۳
یادداشت خام
۸ تا ۱۰ خط: چه شد، که چه گفت، چه پرسشی بی‌پاسخ ماند.
۴
پیش‌نویس هوش مصنوعی
با پرامپت استاندارد، پیش‌نویس ۵۰۰ کلمه در قالب پنج‌بلوکی.
۵
ویرایش انسانی
ویراستار ساختار، لحن، و ادعاهای بی‌منبع را بررسی می‌کند. فیلتر اجباری.
۶
بصری و کارت
عکس اصلی، ساخت کارت، نسخه‌های دیگر پلتفرم‌ها.
۷
انتشار و ثبت
سایت اول، بعد سوشال. سؤال باز در فهرست پیگیری ثبت می‌شود.
قاعدهٔ ۲۴ ساعت
هر سیگنال، یا ظرف ۲۴ ساعت از فیلتر دوم عبور می‌کند، یا بایگانی می‌شود. سیگنال معلق، هرگز منتشر نمی‌شود.
دو فیلتر، بی‌استثنا. اگر یکی را رد کنیم، مطلب مال باشهر نیست.
۰۱
فرم نماینده
نماینده، مهم‌ترین نقش باشهر است. یک نفر برای یک شهر. ورودی این فرم بسته است — فقط با دعوت یا پیشنهاد مستقیم.
بخش یک — کیستی
نام و نام خانوادگی، شهر مورد نظر، شماره تماس، ایمیل، سابقهٔ رسانه‌ای (حداقل ۲ سال).
بخش دو — چه می‌خواهی بکنی
سه مسئلهٔ مهم شهرت را نام ببر (هر کدام یک جمله). چرا می‌خواهی نمایندهٔ باشهر باشی؟
بخش سه — تعهد
پذیرش مرام‌نامه، تعهد هفته‌ای ۲ مطلب، پذیرش استقلال تحریریه، پذیرش دستمزد شفاف.
پس از ارسال: ظرف ۱۴ روز پاسخ. اگر پذیرفته شدید، دورهٔ دوهفته‌ای آموزش.
۰۲
فرم ارسال سیگنال — خبر یا مسئله
این فرم، سبک‌ترین است. یک شهروند، بدون ثبت‌نام، می‌تواند مسئله پیشنهاد بدهد یا خبری بفرستد. تلگرام مهم‌ترین منبع سیگنال است، اما تنها نیست — این فرم، منبع دوم است.
سه فیلد اجباری
مسئله چیست؟ یک جمله، حداکثر ۱۵۰ کاراکتر.
چرا مهم است؟ حداکثر ۳۰۰ کلمه. برای چه کسی مهم است؟
کجا اتفاق می‌افتد؟ محله، خیابان، یا نهاد مشخص.
سه آزمون پذیرش
خاص، روزمره، قابل ردیابی. اگر یکی رد شد، در بایگانی می‌ماند با دلیل.
پس از ارسال: هر پیشنهاد از سه آزمون عبور می‌کند. نتیجه به شما اطلاع داده می‌شود.
۰۳
فرم حمایت مالی
حامی مالی، بخشی از باشهر است، اما نه بخشی از تحریریه. این فرم، از اولین جمله این تفکیک را روشن می‌کند.
پیش از پر کردن — مهم
حامی مالی حق دیدن مطلب قبل از انتشار را ندارد. حق انتخاب موضوع را ندارد. حق تغییر مطلب را ندارد. اما حق دارد بداند حمایتش کجا خرج شده — و هر سه ماه، گزارش شفاف دریافت می‌کند.
سه سطح حمایت
حمایت ماهانه: مبلغ ثابت هر ماه. پایدارترین شکل.
حمایت یک‌بار: هر مبلغ، هر زمان.
حمایت از یک مسئلهٔ مشخص: فقط برای پیگیری یک مسئله.
پس از ارسال: ظرف ۷ روز تماس. حق قطع حمایت، هر زمان، برای هر دو طرف.
۰۴
فرم خبرنگار افتخاری
خبرنگار افتخاری، با نماینده فرق دارد. نماینده یک شهر را پوشش می‌دهد، خبرنگار افتخاری یک موضوع را.
نماینده
یک شهر
هفته‌ای ۲ مطلب
دستمزد ثابت
خبرنگار افتخاری
یک موضوع
هر وقت داشت
دستمزد به‌ازای مطلب
پس از ارسال: ظرف ۱۰ روز پاسخ. دورهٔ کوتاه ۴ ساعته قبل از اولین مطلب.
۰۵
فرم کارشناس افتخاری
کارشناس، نمی‌نویسد — تأیید می‌کند. در بررسی ادعاها کمک می‌کند، در راستی‌آزمایی مشورت می‌دهد.
سه سطح مشارکت
بررسی ادعا: وقتی مطلبی ادعایی در حوزهٔ من دارد، نظر بدهم (حداکثر ۲ ساعت در ماه).
صدای دوم: در مطلب، به‌عنوان کارشناس، با نام و سمت ظاهر شوم.
آموزش: در دوره‌های آموزش نمایندگان، یک جلسهٔ کوتاه داشته باشم.
پس از ارسال: ظرف ۱۰ روز تماس. جلسهٔ کوتاه ۳۰ دقیقه‌ای قبل از اولین درخواست بررسی.
۰۶
فرم ثبت‌نام خبرنامه
مخاطب ایمیل می‌دهد تا از پیگیری‌ها باخبر شود. این فرم، ساده‌ترین است — فقط یک فیلد.
خبرنامهٔ هفتگی — سه بخش
مسئله‌های تازه: چه مسئله‌ای این هفته به تابلو اضافه شد.
پاسخ‌های آمده: چه مسئله‌ای پاسخ گرفت.
سؤال‌های بی‌پاسخ: چه مسئله‌ای هنوز منتظر است.
پس از ارسال: خبرنامهٔ هفتگی، هر شنبه صبح.
۰۱
دامنه
۱
دامنهٔ اصلی: bashahr.org
.org برای یک نهاد مستقل و غیرانتفاعی، مناسب‌تر از .ir است.
تصمیم جانبی: bashahr.ir هم رزرو می‌شود، فقط برای ریدایرکت به .org.
۲
زیردامنه‌ها: فقط سه عدد
www (نسخهٔ اصلی)، mail (ایمیل سازمانی)، dev (نسخهٔ آزمایشی).
دامنه، یک تصمیم یک‌باره است. اگر عوض شود، همه‌چیز عوض می‌شود.
۰۲
وردپرس
۱
یک وردپرس، نه Multisite
شهرها با تاکسونومی جدا می‌شوند، نه با سایت جدا.
۲
قالب: یک قالب سبک، نه چندمنظوره
GeneratePress یا Kadence. کمتر از ۵۰ کیلوبایت CSS، پشتیبانی از RTL.
۳
حداقل افزونه، حداکثر سرعت
ضروری: فرم‌ساز، سئو، کش، پشتیبان‌گیری. ممنوع: هر افزونه‌ای که «همه‌کاره» است.
وردپرس، ابزار است. اگر ابزار زیاد شود، هدف گم می‌شود.
۰۳
دسته‌بندی سایت باشهر
سایت باشهر، شش دستهٔ اصلی دارد. هر دسته، یک بخش از تابلو است.
دسته
چه چیزی داخلش می‌رود
نقش سئو
مسئله‌ها
هر مسئلهٔ ثبت‌شده در شهر — صفحهٔ دائمی
صفحهٔ اصلی سئو
پاسخ‌ها
هر پاسخی که از نهاد یا شهروند رسیده
به‌روزرسانی صفحه
تحلیل‌ها
یادداشت‌های تحلیلی بلندتر
عمق محتوا
آموزش
صفحهٔ «چطور بخوانیم» برای هر مسئله
جذب جست‌وجوی آموزشی
حضور
نشست‌های میدانی، گزارش بازدیدها
محتوای محلی
دربارهٔ ما
مرام‌نامه، کیت برند، دعوت به همکاری
اعتماد
شش دسته، نه بیشتر. هر دسته یک نقش دارد، نه بیشتر.
۰۴
برچسب‌ها — سیاست‌گذاری موضوعی
برچسب‌ها، ابزار مدیریت محتوا و سئو هستند. هر برچسب یک موضوع است، نه یک کلمهٔ کلیدی. سه دستهٔ برچسب داریم:
دستهٔ یک — برچسب موضوع
شش ستون محتوایی: زیرساخت، مسکن، اقتصاد، محیط زیست، پاسخ‌گویی، آموزش. هر مسئله، حداقل یک برچسب موضوع دارد.
دستهٔ دو — برچسب شهر
پنج شهر پایلوت: اهواز، لنجان، مشهد، اصفهان، حسن‌آباد فشافویه. هر مسئله، یک برچسب شهر دارد.
دستهٔ سه — برچسب وضعیت
سه وضعیت: باز، در انتظار، پاسخ‌گرفته. هر مسئله، یک برچسب وضعیت دارد.
قاعدهٔ سخت برچسب‌ها
هر مسئله، حداکثر سه برچسب دارد. یکی از هر دسته. بیشتر از سه، تمرکز را از بین می‌برد.
برچسب تکراری ساخته نمی‌شود. اگر برچسبی هست، از همان استفاده می‌شود — نه یک نسخهٔ جدید.
برچسب بدون مسئله حذف می‌شود. اگر برچسبی به هیچ مسئله‌ای وصل نیست، در پایان ماه حذف می‌شود.
برچسب، ابزار است. اگر ابزار زیاد شود، ساختار گم می‌شود.
۰۵
نقش‌ها
هفت نقش، نه بیشتر. هر نقش یک مرز مسئولیت.
سردبیر
انتشار، ویرایش، حذف
۱
ویراستار
ویرایش و انتشار
۱
نمایندهٔ شهر
نوشتن، بدون انتشار
۵
خبرنگار افتخاری
نوشتن در حوزهٔ خودش
متغیر
کارشناس افتخاری
دسترسی به فهرست بررسی
متغیر
حامی مالی
مشاهدهٔ گزارش مالی خودش
متغیر
نقش‌ها، مرز مسئولیت‌اند. اگر مرز نباشد، مسئولیت گم می‌شود.
۰۶
فیلدها
هر صفحهٔ مسئله، هشت فیلد دارد. چهار اجباری، چهار اختیاری.
موضوع
یکی از شش ستون
اجباری
مسئول پاسخ
نام نهاد
اجباری
وضعیت
باز، در انتظار، پاسخ‌گرفته
اجباری
تاریخ به‌روزرسانی
آخرین غنی‌سازی
اختیاری
منابع
لینک یا فایل
اختیاری
پاسخ‌ها
فهرست پاسخ‌ها
اختیاری
فیلدها، ستون‌های ساختارند. اگر یک فیلد جا بیفتد، سئو هم جا می‌افتد.
۰۷
چک نهایی — قبل از انتشار
پیش از انتشار عمومی، این هفت مورد باید بسته باشند.
۱
دامنه و هاست: bashahr.org خریداری شده، SSL فعال، وردپرس نصب.
۲
قالب و افزونه: قالب سبک فعال، چهار افزونهٔ ضروری نصب.
۳
تاکسونومی و فیلدها: شهر، موضوع، شش دسته، سه دستهٔ برچسب، هشت فیلد.
۴
نقش‌ها: هفت نقش تعریف شده، هر نماینده دسترسی خودش را دارد.
۵
CSS و دیزاین: تمام سندها در سایت درست دیده می‌شوند.
۶
محتوای اولیه: پنج مسئله در پنج شهر، با همهٔ فیلدهای اجباری.
۷
فرم‌ها: شش فرم ساخته و تست‌شده.
این هفت مورد، شرط انتشار است. اگر یکی نباشد، انتشار نیست.
۰۱
پالت رنگ
باشهر شش رنگ دارد. هر رنگ، سه سطح دارد: پراشباع (برای تیتر و تأکید)، متوسط (برای بدنه و آیکون)، کم‌اشباع (برای پس‌زمینه و کارت). این پالت، فقط مرجع است — هر سند، فقط یک رنگ دارد.
قرمز — رنگ اصلی
پراشباع#dc2626
متوسط#f87171
کم‌اشباع#fef2f2
نارنجی — آموزش
پراشباع#ea580c
متوسط#fb923c
کم‌اشباع#fff7ed
کهربایی — دستورالعمل‌ها
پراشباع#ca8a04
متوسط#facc15
کم‌اشباع#fefce8
سبز — فرم‌ها
پراشباع#16a34a
متوسط#4ade80
کم‌اشباع#f0fdf4
آبی — سئو
پراشباع#2563eb
متوسط#60a5fa
کم‌اشباع#eff6ff
فیلی — برند
پراشباع#7c3aed
متوسط#a78bfa
کم‌اشباع#f5f3ff
کاربرد سه سطح
پراشباع: فقط برای تیتر اصلی، جملهٔ پایانی، و دکمهٔ اصلی.
متوسط: برای آیکون، خط زیر تیتر، بج شماره.
کم‌اشباع: برای پس‌زمینهٔ بلاک، کارت، جدول، و نقل‌قول.
رنگ، ابزار است. اگر همه‌جا پراشباع باشد، هیچ‌جا تأکید نیست.
۰۲
فونت
باشهر یک فونت دارد: وزیرمتن (Vazirmatn). یک فونت، برای همه‌چیز. چرا؟ چون یکدستی، مهم‌تر از تنوع است.
وزن‌های فونت
۸۰۰ (ExtraBold): تیتر اصلی، عنوان سند، عددهای بزرگ.
۷۰۰ (Bold): تیتر بخش، عنوان بلاک، دکمه.
۶۰۰ (SemiBold): زیرتیتر، برچسب، عنوان کوچک.
۵۰۰ (Medium): متن تأکیدی، لید.
۴۰۰ (Regular): متن اصلی.
۳۰۰ (Light): پانویس، توضیح کوچک.
اندازه‌ها
تیتر اصلی (h1): ۳۶px / ۸۰۰ · تیتر سند (h2): ۳۴px / ۸۰۰ · تیتر بخش (h3): ۲۱px / ۸۰۰
متن اصلی: ۱۵px / ۴۰۰ · متن کوچک: ۱۳.۵px / ۴۰۰ · پانویس: ۱۲px / ۴۰۰
یک فونت، شش وزن، شش اندازه. همین. نه بیشتر.
۰۳
لوگو
لوگوی باشهر، یک آیکون ساده است: دو ساختمان کنار هم، با پنجره‌های کوچک. این آیکون، سه چیز را نشان می‌دهد: شهر (ساختمان‌ها)، توسعه (یکی بلندتر از دیگری)، و مسئله (پنجره‌ها، که هر کدام یک مسئله‌اند).
سه نسخهٔ لوگو
نسخهٔ رنگی: برای پس‌زمینهٔ روشن. رنگ: قرمز تیره (#991b1b). پس‌زمینه: صورتی روشن (#fef2f2).
نسخهٔ تک‌رنگ: برای پس‌زمینهٔ تیره. رنگ: سفید. پس‌زمینه: شفاف.
نسخهٔ سیاه: برای چاپ سیاه‌وسفید. رنگ: مشکی. پس‌زمینه: سفید.
فضای امن
دور لوگو، حداقل به اندازهٔ نصف ارتفاع لوگو، فضای خالی باشد. هیچ متنی در این فضا نباشد.
لوگو، امضای بصری است. اگر کوچک شود، باید همچنان خوانا باشد.
۰۴
کاربرد
کیت برند، فقط برای زیبایی نیست. برای یکدستی است.
سه قاعدهٔ سخت
۱. رنگ اصلی، همیشه قرمز است. در هر سند، در هر کارت، در هر پست — قرمز باید حضور داشته باشد. حتی اگر کم.
۲. فونت، همیشه وزیرمتن است. هیچ فونت دیگری استفاده نمی‌شود.
۳. لوگو، همیشه در یک جای ثابت است. در کارت سوشال: بالا-راست. در سایت: بالا-راست. در سند: بالا-وسط جلد.
برند، یکدستی است. اگر یکدست نباشد، برند نیست — فقط یک اسم است.
باشهر
پایگاه پیشرفت و توسعهٔ شهر
مسئله را جدی می‌گیریم. پاسخ را پیگیری می‌کنیم. استقلال را شرط اول می‌دانیم.
نسخهٔ نهایی · ۱.۰ · bashahr.org
طرح و مجری: لمفا · مجتبی کیان‌پور
