شاید حکمتی باشد…

این بخش، انسان را به چالش می‌کشد. در مواجهه با انسان غرب‌زده و معناگریز، شجاعانه می‌گوید:
چرا جهان را به دست نیستی می‌بری؟ اینکه همه خوبند، غلط است؛ مگر می‌شود همه خوب باشند؟
البته که نه. دعا، غر زدن نیست. باید به همه احترام گذاشت و حریمی تعیین و رعایت کرد.
هر وسیله به میزان خود و به ابتضای خویش.

ورود به بخش تفکر و نقد