پروتکل‌ها · نسخهٔ ۱.۰
پروتکل‌های باشهر
عکس، تلگرام، هوش مصنوعی، خط لولهٔ تولید — و فرم گرافیکی استاندارد.
این سند، چهار پروتکل عملیاتی باشهر را تعریف می‌کند: عکس (چه مجاز است، چه نیست)، تلگرام و شبکه‌های اجتماعی (ده پلتفرم، یک قالب)، هوش مصنوعی (چه می‌شود، چه نمی‌شود)، و خط لولهٔ تولید (هفت مرحله، دو دروازه). در پایان، فرم گرافیکی استاندارد که هر مطلب با آن منتشر می‌شود.
۴ پروتکل·
۱۰ پلتفرم·
دامنه: bashahr.org
۰۱
پروتکل عکس
عکس، بخشی از مطلب است، نه تزئین. یک عکس غلط، کل مطلب را بی‌اعتبار می‌کند. یک عکس درست، اعتباری می‌سازد که با هیچ متنی نمی‌شود ساخت.
شش قاعده
۱
عکس اصلی الزامی است. مطلب بدون عکس منتشر نمی‌شود.
مثال: اگر برای یک مطلب دربارهٔ فرونشست عکس نداریم، مطلب تا فردا صبر می‌کند یا با یک عکس جایگزین از آرشیو منتشر می‌شود. بدون عکس، منتشر نمی‌شود.
۲
اولویت عکس: خودِ نماینده، بعد با اجازه، بعد رسمی با ذکر منبع.
مثال: عکس خودِ نماینده از ترک دیوار (بهترین) → عکس ساکن با اجازهٔ کتبی یا شفاهی ثبت‌شده (خوب) → عکس رسمی شهرداری با ذکر منبع (قابل قبول). بازنشر از تلگرام بدون شناسایی منبع: ممنوع.
۳
کپشن اجباری: چه چیزی، کجا، چه زمانی، عکاس یا منبع.
مثال: «ترک دیوار خانهٔ مسکونی در کوی امام اصفهان، آذر ۱۴۰۳. عکس: رضا محمدی، با اجازه.» بدون این چهار جزء، عکس منتشر نمی‌شود.
۴
چهرهٔ افراد عادی: رضایت. کودکان: رضایت ولی.
مثال: عکس یک معترض یا ساکن عادی، بدون رضایت او، ممنوع است. اگر رضایت شفاهی گرفته شد، در یادداشت نماینده ثبت می‌شود. کودکان: بدون رضایت ولی، هرگز.
۵
فرمت: افقی ۱۶:۹ برای سایت، عمودی ۴:۵ برای کارت.
مثال: یک عکس از ترک دیوار، هم به‌صورت افقی (برای هدر مطلب) و هم به‌صورت عمودی (برای کارت سوشال) لازم است. اگر عکس عمودی نداریم، از همان عکس افقی برش می‌خوریم.
۶
بدون فیلتر سنگین، بدون تصویر ساخته‌شده از واقعیت.
مثال: فیلتر تیره برای «حس تنهایی» ممنوع. تصویر AI از یک خانهٔ ترک‌خورده ممنوع. عکس، واقعیت است، نه تفسیر.
عکس، سند است. اگر سند نباشد، تزئین است — و تزئین در باشهر جایی ندارد.
۰۲
پروتکل شبکه‌های اجتماعی
باشهر در ده پلتفرم حاضر است. اما یک قانون بر همه حاکم است: اصل مطلب روی سایت می‌ماند، در سوشال فقط قلاب است. این قانون، تفاوت باشهر با کانال‌های تلگرامی است.
ده پلتفرم، ده فرمت
کپشن استاندارد — سه خط، یکسان برای همه
کپشن استاندارد
[تیتر][یک جمله: چرا مهم است]ادامهٔ تحلیل: bashahr.org/…
#باشهر_[شهر]
سه قاعدهٔ سخت
اصل مطلب روی سایت می‌ماند. در سوشال فقط سه خط + لینک. اگر کسی فقط تلگرام را خواند، برای فهم کامل باید به سایت بیاید.
هر پلتفرم، همان کارت با ابعاد خودش. ده فرمت از یک طرح. هیچ‌کدام از صفر ساخته نمی‌شود.
زمان انتشار: سایت اول، بعد سوشال. نه برعکس. اگر سوشال اول منتشر شود، لینک مرده است.
سوشال، درِ ورودی است. سایت، خانه. اگر کسی وارد شد، باید خانه‌ای باشد که بماند.
۰۳
پروتکل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی، دستیار است، نه نویسنده. اگر این تفکیک روشن نباشد، فرم می‌شکند. دو دروازهٔ انسانی داریم که AI هرگز از آن‌ها عبور نمی‌کند: راستی‌آزمایی و ویرایش.
مجاز
تبدیل یادداشت خام به پیش‌نویس با قالب ثابت
خلاصه‌سازی اسناد طولانی (بودجه، مصوبه)
پیشنهاد ۱۰ تیتر — انسان انتخاب می‌کند
بازنویسی برای کارت سوشال
ساده‌سازی زبان اداری
ممنوع — خط سرخ
تولید نقل‌قول — هیچ جمله‌ای در گیومه از AI
تولید آمار یا عدد بدون سند
تولید تصویر از رویداد یا افراد واقعی
انتشار بدون ویرایش انسانی
تصمیم دربارهٔ اینکه چه منتشر شود
پرامپت استاندارد
پرامپت پیش‌نویس
«تو دستیار تحریریهٔ رسانهٔ تحلیلی توسعهٔ شهری هستی. از یادداشت زیر یک پیش‌نویس با این ساختار بساز: تیتر (حداکثر ۶۵ کاراکتر)، لید دو جمله‌ای، زمینه، دو صدا، تحلیل، سؤال باز. کل ۵۰۰ کلمه. هیچ واقعیت، آمار یا نقل‌قولی که در یادداشت نیست اضافه نکن. جای خالی را با [نیاز به راستی‌آزمایی] علامت بزن.»
AI، پیش‌نویس می‌سازد. انسان، مسئول است. اگر خطایی منتشر شد، مسئولش انسان است، نه ابزار.
۰۴
پروتکل خط لولهٔ تولید
هفت مرحله. دو دروازهٔ اجباری. هر مطلب، بدون استثنا، از این عبور می‌کند.
۱
شناسایی سیگنال
نماینده در گروه‌های تلگرامی، تماس‌های شهروندی، جلسات شورا، و رسانه‌های محلی سیگنال را می‌بیند.
۲
راستی‌آزمایی
تماس با دو منبع مستقل: یکی شهروند یا ذی‌نفع، یکی مسئول یا کارشناس. هر دو با نام و سمت. اگر یکی تأیید نکرد، سیگنال بایگانی می‌شود. دروازهٔ اجباری
۳
یادداشت خام
نماینده ۸ تا ۱۰ خط یادداشت می‌نویسد: چه شد، که چه گفت، چه پرسشی بی‌پاسخ ماند. نه بیشتر، نه کمتر.
۴
پیش‌نویس AI
با پرامپت استاندارد باشهر، پیش‌نویس ۵۰۰ کلمه در قالب پنج‌بلوکی. جای خالی با «[نیاز به راستی‌آزمایی]» علامت می‌خورد.
۵
ویرایش انسانی
ویراستار ساختار، لحن، و ادعاهای بی‌منبع را بررسی می‌کند. تیتر تنظیم می‌شود. دروازهٔ اجباری
۶
بصری و کارت
عکس اصلی (با کپشن کامل)، ساخت کارت ۱۰۸۰×۱۳۵۰، و نسخه‌های دیگر پلتفرم‌ها از همان طرح.
۷
انتشار و ثبت
سایت اول، بعد سوشال. سؤال باز در فهرست پیگیری ثبت می‌شود. پیگیری دو هفته بعد، بی‌استثنا.
قاعدهٔ ۲۴ ساعت
هر سیگنال، یا ظرف ۲۴ ساعت از دروازهٔ دوم عبور می‌کند، یا بایگانی می‌شود. سیگنال معلق، هرگز منتشر نمی‌شود. حتی اگر مهم باشد. حتی اگر همه در تلگرام می‌گویند.
دو دروازه، بی‌استثنا. اگر یکی را رد کنیم، مطلب مال باشهر نیست.
۰۵
فرم گرافیکی استاندارد
هر مطلب، همزمان با انتشار، یک کارت گرافیکی دارد. کارت از قالب ساخته می‌شود، نه از صفر. یکدستی می‌آید، زمان صرفه‌جویی می‌شود، فرم گم نمی‌شود.
ساختار کارت — ثابت
باشهر · اصفهان
باشهر
۱۴۰۳/۰۸/۱۲
ترک‌های عمیق در خانه‌های جنوب اصفهان
ساکنان می‌گویند فرونشست است؛ کارشناس می‌گوید مطالعه لازم است
bashahr.org
#باشهر_اصفهان
پنج جزء ثابت
۱
نوار بالا
محتوا: «باشهر · [نام شهر]». رنگ: فیروزه‌ای تیره. فونت: Vazirmatn ۶۰۰، ۱۲px.
۲
تیتر
محتوا: حداکثر ۸ کلمه. بزرگ، فونت ۲۲px، وزن ۸۰۰. همان تیتر سایت، کوتاه‌شده.
۳
زیرتیتر
محتوا: یک خط، «چرا مهم است». فونت ۱۴.۵px، وزن ۴۰۰.
۴
نوار پایین
محتوا: آدرس سایت + هشتگ شهر. فونت ۱۱.۵px، وزن ۶۰۰.
۵
تصویر
محتوا: پس‌زمینهٔ کارت. همان عکس اصلی مطلب. اگر عکس تیره است، یک لایهٔ نیمه‌شفاف سفید روی آن می‌آید تا متن خوانا باشد.
رنگ کارت — ثابت برای هر شهر
هر شهر، یک رنگ اختصاصی دارد. اصفهان فیروزه‌ای تیره، اهواز سبز روشن، مشهد آبی، لنجان نارنجی، حسن‌آباد فشافویه فیلی. این رنگ در همهٔ کارت‌های آن شهر استفاده می‌شود — تا مخاطب از یک نگاه بفهمد کارت مال کدام شهر است.
تصمیم نهایی: یک فایل قالب گرافیکی (مثلاً در Canva یا Figma) برای هر شهر ساخته می‌شود. نماینده فقط تیتر، زیرتیتر، و عکس را جای‌گذاری می‌کند. کارت در سه دقیقه آماده می‌شود. نه از صفر، نه با سلیقهٔ شخصی.
فرم گرافیکی، سرعت و یکدستی را با هم می‌آورد. نه یکی، هر دو.
۰۶
خلاصهٔ اجرایی
چهار پروتکل، یک فرم گرافیکی، ده پلتفرم. همه با هم.
تصمیم‌های کلیدی
دامنه: bashahr.org (به‌جای .ir). پیشنهاد: .ir هم رزرو شود، برای ریدایرکت.
عکس: الزامی. اولویت: خودِ نماینده → با اجازه → رسمی با منبع. کپشن چهارجزئی.
سوشال: سایت اول، بعد سوشال. سه خط + لینک + هشتگ. ده پلتفرم، ده فرمت از یک طرح.
AI: پیش‌نویس می‌سازد، مسئولیت با انسان. دو دروازه: راستی‌آزمایی و ویرایش.
خط لوله: هفت مرحله. دو دروازهٔ اجباری. قاعدهٔ ۲۴ ساعت.
فرم گرافیکی: یک قالب برای هر شهر. سه دقیقه برای ساخت. یکدستی تضمین‌شده.
پروتکل‌ها، فرم را زنده نگه می‌دارند. بدون آن‌ها، فرم فقط یک قالب است که هر کس به سلیقهٔ خودش اجرا می‌کند.
